بدیهی است در تامین سلامتی و تندرستی افراد ورزش و فعالیت های بدنی از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. ورزش نه تنها برای ورزشکاران بلکه برای کلیه افراد جامعه ضرورت دارد. اما باید بدانید حتی ورزش هم در شرایطی ممکن است به بدن آسیب برساند. چرا که حتی عملکرد سیستم ایمنی هم با ورزش دچار تغییر می شود. محیط اطراف ما آکنده از عوامل عفونت زایی است که انسان را از هر سو تهدید می‌کنند. بدن انسان برای مقابله با این عوامل از ساز و کارهای دفاعی لازم برخوردار است. در ورزشکاران پس از انجام فعالیت‌های شدید بدنی و طولانی مدت میزان کورتیزول سرم افزایش یافته و غلظتهای بالای کورتیزول از تولید آنتی بادی جلوگیری می کند و در نتیجه افزایش کورتیزول سرم باعث تضعیف سیستم ایمنی افراد می‌شود. البته تمرین های منظم بدنی با شدت متوسط اثر مثبت بر کارایی بدن و حفظ سلامتی و پیشگیری از بیماری‌ها دارند. با اینحال اگر شما به طور حرفه ای و با شدت زیاد ورزش می کنید، بد نیست اطلاعاتی در رابطه با عملکرد سیستم ایمنی در ورزش داشته باشید…

 

عوامل بسیاری بر پاسخ سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارند که عبارتند از شرایط محیطی، تغذیه، استرس‌های روانی، تمرین و مسابقه و بیماریهای ورزشکاران که این شرایط منجر به ترشح بیشتر هورمون های استرس مانند آدرنالین و نورآدرنالین نسبت به زمانی می شود که ورزشکار در شرایط محیطی مناسب ورزش می کند. این مسئله ممکن است سبب تغییرات نامناسبی در سیستم ایمنی گردد.

ورزش های سخت و پاسخ ایمنی بدن

ورزش های سخت و پاسخ ایمنی بدن

ورزش های سخت و پاسخ ایمنی بدن:

ورزشکارانی که به تمرینات سخت و طاقت فرسا مبادرت می نمایند، یعنی چند ساعت در روز که بیشتر در بین ورزشکاران حرفه‌ای با توجه به شرایط خاص مسابقات رایج است، بیشتر از دیگران در معرض عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی قرار می گیرند.

نتایج و یافته ها حاکی از آن است که در اولین ساعات پس از انجام ورزش های سنگین سیستم ایمنی بدن در پایین ترین سطح خود قرار می گیرد و خطر ابتلا به عفونت در این گونه افراد در بالاترین سطح خود قرار می گیرد.

علت اصلی آن را افت عملکرد سیستم ایمنی به علت کاهش تعداد اجزای تشکیل دهنده این سیستم یعنی نوتروفیل ها و لنفوسیت ها که به عنوان سربازان نگهبان بدن،  نسبت می دهند.

 

ورزش و تعادل آنتی اکسیدانی سلول های بدن

ورزش و تعادل آنتی اکسیدانی سلول های بدن

ورزش و تعادل آنتی اکسیدانی سلول های بدن:

سلول‌های بدن بخشی از فرایندهای سوخت‌وسازی محسوب می‌شوند و به طور دائم در حال تولید رادیکال آزاد و گونه‌های فعال اکسیژن‌اند.اکسیژن فعال بسیار واکنش‌پذیر و مستعد ایجاد آسیب به تمام ضمایم سلولی‌است. فشار اکسایشی به حالتی اطلاق می‌شود که در آن تعادل بین اکساینده‌ها و ضداکساینده‌ها به نفع اکساینده‌ها متمایل شود و این متعادل‌نبودن، بر اکسایش درون‌سلولی تأثیر بگذارد و موجب بروز آسیب‌های اکسایشی شود. در مقابله با فشار اکسایشی، دستگاه ضداکسایشی بدن انسان وظیفه دارد با تولید و به‌کارگیری مواد ضداکسایشی، موجب شود زنجیره واکنش‌های ایجادشده با رادیکال‌های آزاد قطع شود.

در جریان تمرین‌های ورزشی، تولید رادیکال‌های آزاد به وقوع می‌پیوندد.

نکته مهم و بحرانی آن است که در افراد غیرورزشکار یا غیرفعال از نظر بدنی، به دلیل داشتن ظرفیت ضداکسایشی نسبتاً کم و ناسازگاری با فشار اکسایشی، رهایش رادیکال‌های آزاد به مراتب بیشتر است؛ روندی که می‌تواند آسیب‌های سلولی مولکولی متعددی را برای فرد به همراه داشته باشد. در چنین مواقعی، مصرف مواد و مکمل‌های ضداکسایشی طبیعی و خوراکی اهمیت فوق‌العاده‌ای پیدا می‌کند.

پراکسیداسیون چربی یکی از پیامدهای بالقوه از آسیب‌های سلولی است که در اثر حمله رادیکال‌های آزاد رهاشده بعد از فعالیت ورزشی به وجود می‌آید.

حتما بخوانید: تأثیرات بد و منفی قهوه در خانم ها

ورزش های سخت و ناتوانی سیستم آنتی اکسیدانی بدن

ورزش های سخت و ناتوانی سیستم آنتی اکسیدانی بدن

ورزش های سخت و ناتوانی سیستم آنتی اکسیدانی بدن:

در زمینه تأثیر تمرینات مقاومتی بر شاخص‌های اکسایشی و دفاع آنتی اکسیدانی، شرایط کم‌خونی در عضلات و تولید رادیکال‌های آزاد که از انفجار اکسیداتیو در نوتروفیل رخ می‌دهد، بر تولید رادیکال آزاد و فشار اکسایشی اثرگذار است. هنگامی که شدت فعالیت بدنی افزایش پیدا می‌کند، فشار اکسایشی و ناتوانی سیستم دفاعی آنتی اکسیدانی، به طور چشمگیرتری نمایان می‌شود.

در چنین مواقعی، مصرف مواد و مکمل‌های آنتی اکسیدانی طبیعی و خوراکی، اهمیت چشمگیری پیدا می‌کند. مصرف مواد و مکمل‌های آنتی اکسیدانی تغذیه‌ای با افزایش توان ضداکسایشی، ممکن است از آسیب‌های فشار اکسایشی به ترکیبات سلولی جلوگیری و باعث بهبود آسیب‌های ناشی از فعالیت شود.

مصرف مکمل های آنتی اکسیدانی در ورزش

مصرف مکمل های آنتی اکسیدانی در ورزش

مصرف مکمل های آنتی اکسیدانی در ورزش:

کوآنزیم (Q10‌) یکی از مکمل‌هایی است که تأثیرات بیوانرژتیک دارد و می‌تواند بخشی از آسیب‌هایی را خنثی کند که به وسیله بنیان‌های آزاد ایجاد می‌شود. این مکمل به عنوان نوعی ماده ضداکسایشی، در برابر فشار اکسایشی عملکرد حفاظتی دارد.

چه فاکتورهایی بر واکنش ایمنی بدن در ورزش تأثیر می گذارند؟

کمبود مواد غذایی به شدت سیستم ایمنی بدن را تضعیف می نماید. براساس شواهد موجود احتمال ابتلا به بسیاری از عفونت ها و شدت آن با کمبود بعضی از مواد غذایی خاص افزایش می‌یابد. کمبود انرژی لازم در مواد غذایی ریز و درشت نیز عملکرد سیستم ایمنی را تضعیف می نماید.

حتما بخوانید: خوراکی های خطرناک در زنگ ورزش کودکان

در دسترس بودن مواد غذایی و عملکرد سیستم ایمنی بدن

در دسترس بودن مواد غذایی و عملکرد سیستم ایمنی بدن

در دسترس بودن مواد غذایی و عملکرد سیستم ایمنی بدن:

در دسترس بودن مواد غذاییبر  عملکرد سیستم ایمنی بدن تأثیر دارد زیرا مواد غذایی درشت مولکول در متابولیسم سلول های ایمنی و سنتز پروتئینها و ریزمغذی ها در تکثیر سلول های ایمنی و مقابله با آنتی اکسیدان ها نقش مهمی را ایفا می نمایند. کمبود مواد غذایی،  سبب ایجاد تغییراتی در سیستم ایمنی بدن می گردد که از جمله می‌توان به کاهش ایمنی درون سلولی، تکثیر لنفوسیتهایT، اختلال عملکرد فاگوسیت ها، تولید آنتی بادی های ترشحی و لنفاوی و ایجاد تغییر در تولید سیتوکین ها اشاره کرد.

کمبود مواد غذایی خاص و یا زیاد بودن آنها در بدن می تواند از طریق مکانیسم های مستقیم و غیر مستقیم تغییراتی را در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایجاد نماید.

حتما بخوانید: مبارزه با استرس از طریق مصرف مواد غذایی

اثرکاهش مصرف کربوهیدرات بر ورزش

اثرکاهش مصرف کربوهیدرات بر ورزش

اثرکاهش مصرف کربوهیدرات بر ورزش:

کاهش مصرف کربوهیدرات به عنوان مثال کاهش غلظت گلوکز خون در اثر فعالیت های ورزشی طولانی مدت هم می تواند سبب کاهش انرژی متابولیسم در سلول‌های ایمنی زنده شده و سنتز پروتئین را با اختلال مواجه سازد.

از سوی دیگر کاهش گلوکز خون به شکل غیر مستقیم بر عملکرد سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارد زیرا این ماده غذایی به عنوان یکی از محرک‌های ترشح هورمون‌های استرس محسوب می شود. تاثیرات ضد ایمنی هورمون‌های استرس به عنوان مثال کورتیزول و آدرنالین می‌تواند بسیاری از اختلالات موجود در سیستم ایمنی بدن را که تحت تاثیر ورزش های سنگین ایجاد می گردد، تشریح نماید.

حتما بخوانید: بهترین رژیم برای کاهش وزن کدام است؟

 

اثر کمبود یک ماده غذایی بر ورزش

اثر کمبود یک ماده غذایی بر ورزش

اثر کمبود یک ماده غذایی بر ورزش:

مدت زمان و میزان کمبود یک ماده غذایی می‌تواند نقص موجود در سیستم ایمنی را افزایش دهد. به عنوان مثال کمبود متوسط یک ماده غذایی می تواند نقص موجود در سیستم ایمنی را افزایش دهد. بر اساس تحقیقات انجام یافته در حیوانات و انسان اضافه کردن مجدد ماده غذایی به رژیم غذایی می‌تواند عملکرد سیستم ایمنی را احیا کرده و مقاومت بدن را در برابر عفونت افزایش دهد.

از سوی دیگر آن دسته از رژیم های غذایی که دارای مقادیر فراوانی از بعضی از مواد غذایی می باشند، مثل( امگا ۳ اسیدهای چرب اشباع نشده و روی) نیز می‌تواند تاثیرات سوئی بر عملکرد سیستم ایمنی بدن اعمال نماید.

به عنوان مثال ورزشکاران اغلب از کربوهیدرات فراوان در رژیم غذایی خود استفاده می نمایند تا ذخیره گلیکوژن عضلات خود را حفظ نمایند. این کار سبب می شود تا میزان پروتئین دریافتی آنها کاهش یابد. در نتیجه با توجه به نقش مهم پروتئین در سیستم ایمنی بدن، این کاهش می تواند تاثیرات زیانباری را به همراه داشته باشد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *